15-01-2007 - Nahhhhh en toen gingen we verhuizen
Doordat mijn vader zijn werk ging verhuizen, moesten wij ook mee.
Vanuit de grote stad in het westen, naar een dorp in het oosten.
Toen, in die tijd, was dat voor beide kanten een cultuurshock.
Over Allochtonen gesproken, ik was er ook 1 maar dan in eigen land.
Verstond er geen 1, het leek wel of ik in Duitsland beland was.
Als ik iets zei, dan keken ze mij aan met een air van, doe jij ff gewoon, kakmadam uit het Westen. Hu wat? Wat zeg ik? Niets bijzonders toch? Nee........ maar wel op z'n Hollands en dat is meteen verdacht.
De vakantie duurde erg lang en ik wilde graag terug. Toen kwam de school, geen succes, nu kijken ze van een Hollander niet meer op of om, het dialect gaat er bijna als een nachtkaars uit maar toen was het een heel bijzonder iets.
De 1 wilde bevriend met me zijn omdat dat heel interressant was en de ander wilde me alleen maar te grazen nemen omdat die westerlingen niet te vertrouwen waren.
We mochten op school niet van het schoolplein af en tussen de middag kon ik makkelijk naar huis, tja dorpse afstanden.
In het Oosten mogen ze al vrij jong uitgaan, ik uit het Westen mocht niet uit.
Dat was vreemd, dus ik zeuren, ik wilde ook uit.
Lachen, ik mocht uit maar moest om tien uur thuis zijn. De anderen mochten tot twaalf uur blijven maar dat mocht ik echt niet.
Lekker beschermd opvoeden noemden ze dat. Ik alleen terug op de fiets door het bos, omdat het gevaar toch pas na tien uur begon.!!!!!! Toch,? of niet???
Verwarrend, maar toch, het kon toen nog.
En weet je, ik kon weer roken!!!!!!! Toen ze dat zagen, dat ik rookte, toen hoorde ik er opeens helemaal bij. Zij rookten ook, stiekum, ik dus ook. 
Gepost door: smogg op 15-01-2007 om 21:57
|
|
